Kim Crabeels

Discipline(s):
Taal, poëzie en schrijven
Woonachtig in regio:
Leuven

Biografie

Wie inspireert mij? Naar welke plek ga ik om me te laten inspireren?
Inspiratie vind ik overal. Natuurlijk bij mijn eigen kinderen. Maar ook in een krantenartikel, een goed boek, een foto, een kunstwerk, een paar zinnen in een nummer van bijvoorbeeld Roosbeef of Björk. Pure poëzie! Maar voor zo’n vonk echt iets kan worden, heb ik stilte nodig en kilometers in de benen. Ik ben het creatiefst als ik niet aan mijn bureau zit. Vooral als ik ga joggen in het bos, zonder muziek, maar met mijn dictafoontje, krijg ik de leukste ideeën.

Welk verhaal wil ik graag vertellen? Rond welk(e) thema('s) werk ik graag?
Ik wil vooral variëren. Het liefst schrijf ik met humor, al ben ik ook niet vies van wat drama. Ik hoop dat ik in mijn schrijven ergens het midden vind tussen humor en ontroering - een lach en een traan, zoiets – en dat dat met ‘Mist in mijn hoofd’ en ‘Mijn opa is een boom’ al een beetje gelukt is.

Van deze kunstenaar wil ik een werk:
Graag van Rinus van de Velde. Maar natuurlijk heb ik ook een grote boon voor heel wat illustratoren. Hoe geweldig zou het zijn als Thé Tjong-Khing thuis een muur kwam voltekenen? Wolf Erlbruch mag ook meedoen. Wacht, ik wil wel een lijstje maken.

Wat is het leukste dat ik al gedroomd heb? Of welke droom zag ik al in vervulling gaan?
Kunnen vliegen. Tot op heden nog niet gelukt.

Waar zou ik ooit willen wonen?
Ik ga daar een heel kneuterig antwoord op geven: dicht bij mijn kindjes. Dan is alles goed.

Lievelingsboek (nu of als kind)?
Mijn favoriete prentenboeken nu: ‘Welterusten Iedereen’ van Sebastiaan Van Doninck en Edward Van de Vendel, ‘Sint op komst’ van Mattias De Leeuw, ‘Kunst met taart’ van Thé Tjong-Khing, ‘Dat is heel wat voor een kat’ van Judith Viorst en Fleur Van der Weel en ‘Het hondje dat Nino niet had’ van Anton Van Herbruggen en Edward Van de Vendel.

Mijn lievelingsboeken vroeger: 'Met gekleurde billen zou het gelukkiger leven zijn', een poëziebloemlezing door Jan Van Coillie en 'Een rimpel in de tijd' door Gerard Espunt.

Mijn leukste Artforum-moment?
Mijn dochters (echte drama queens) zien genieten van hun toneelles.